we filipinos love to say "bahala na" lalo na pag may problema o kya may nangyayari tpos hindi alam ggwen, ngaun ko lng narealize na kpag tinakasan mo ang problema mo, at natapilok ka, lhat ng tinakasan mo mahahabol ka at doon mo tlgah mararamdaman ng doble ang mga nangyayari. Tae, drama ko nnmn no? ang sya sya ng start ng august ko tpos ngaun, problema nnmn, but what can i say? its part of life and i have to face it with my arms wide open.
after 1 week, akala ayos na ung problema sa tropa, un pla hindi pa pla. I have to admit, natapos ung gulo sa kababawan, wla man lng sorihan or kung ano man, bsta un lng! pero d na ako kumontra, ayos na dw eh. Pero ngaung gbeh, realize ko lng na hindi pa pla aus ang lhat. Tuwing tinitignan ko kse sya, makikita mo sa knyang mga mata na nasasaktan sya, na hihirapan at naiirita. Hindi man nia aminin, pero un tlgah ang nararamdaman nia.
hbang ung isa nmn sinisisi ang knyang sarili, oo nga my mali dn sya, pero AKO ang may mas malaking mali, grabeh! tinwag ko pa ang sarili kong kaibigan kung ggnonin ko dn nmn sila. Ako ung nakaka alam pero ang gnwa ko lng ay umiyak at mag reklamo. OO nga, napuno ako at naipet, pero deep inside, alam ko na dpat snbeh ko kgad sa knila un, at hindi lng tanggap ng tanggap,
at ngyon, mdmeng nahihirapan, mdmeng nsaktan. Hindi ko na tlgah alam ang ggwn ko. Napaka hina ng loob ko ngyon, pano ba nmn, mag kagulo ba nmn kyo ng bestfriend mo. Hindi nmn sa naiipet at nahihirapan na ako, narealize ko na kse na kung wlang tutulong sa kanila,ako nlang, kse ayokong nagkikimkim sila, ayoko nang nahihirapan sila.
Maybe now, dpat na kmeng mag closure, may masasaktan, may mahihirapan, but that's the way it has to end, imbis na mag kasirasira pa kme. Madmeng nasayang, mdmeng iiyak, pero un ang dpat gwen eh,
after 1 week, akala ayos na ung problema sa tropa, un pla hindi pa pla. I have to admit, natapos ung gulo sa kababawan, wla man lng sorihan or kung ano man, bsta un lng! pero d na ako kumontra, ayos na dw eh. Pero ngaung gbeh, realize ko lng na hindi pa pla aus ang lhat. Tuwing tinitignan ko kse sya, makikita mo sa knyang mga mata na nasasaktan sya, na hihirapan at naiirita. Hindi man nia aminin, pero un tlgah ang nararamdaman nia.
hbang ung isa nmn sinisisi ang knyang sarili, oo nga my mali dn sya, pero AKO ang may mas malaking mali, grabeh! tinwag ko pa ang sarili kong kaibigan kung ggnonin ko dn nmn sila. Ako ung nakaka alam pero ang gnwa ko lng ay umiyak at mag reklamo. OO nga, napuno ako at naipet, pero deep inside, alam ko na dpat snbeh ko kgad sa knila un, at hindi lng tanggap ng tanggap,
at ngyon, mdmeng nahihirapan, mdmeng nsaktan. Hindi ko na tlgah alam ang ggwn ko. Napaka hina ng loob ko ngyon, pano ba nmn, mag kagulo ba nmn kyo ng bestfriend mo. Hindi nmn sa naiipet at nahihirapan na ako, narealize ko na kse na kung wlang tutulong sa kanila,ako nlang, kse ayokong nagkikimkim sila, ayoko nang nahihirapan sila.
Maybe now, dpat na kmeng mag closure, may masasaktan, may mahihirapan, but that's the way it has to end, imbis na mag kasirasira pa kme. Madmeng nasayang, mdmeng iiyak, pero un ang dpat gwen eh,
No comments:
Post a Comment