kung napapansin nio ung blogs ko (ayoko ng ganito, chismis at the warrior is child) ay pareho pareho, d ko lng alam kung twag jn spam, but the only reason kung bkit ko pinosts un ay dhil kailangan ko na ng paglalabasan ng loob. Kung bnasa nio nga, naipit ako sa mga kaibigan ko, ewan ko lng, sdyang bobo lng tlgah, gustong gusto kong manghimasok sa knilang buhay, ayon tuloy, naipet, siguroh nga dpat ko nang bwasan ang pag kachismoso at paki alamero ko, yaan ko nlang sila mag open up sken at d ko na sila pipilitin.
nung friday, august 14, umuwi kgad ako, dhil nga pagod na pagod na ako, at knabahan na ako sa mangyayari, and guess what nangyari ung ineexpect ko, tpos KUSANG nag sbeh sken ung katropa ko na naoffend sya, una ayaw nia aminin eh, todo deny tpos twa pa ng twa, pero dhil nga seryosong usapan yon, snbeh nia sken, syempre nung pag sbeh nia sken non, mjo naiiyak na ako, syempre deep inside alam mo na pde mong pigilan ung dhilan kung bkit sya nasaktan, tpos nag papatugtog pa nmn ako ng mga religious songs non (here us from heaven) aun, naiyak tuloy ako.
pag tpos ko nmn sya kausapin, nag OL nmn ung ko dng katropa, syempre kakaiba ung status msg nia, edi tnanong ko kung bkit (odba? chismoso tlgah! puta) edi ayon, nalaman ko nmnn ung rison, tpos nakokosensya na tlgah ako. tpos nag ol pa ung isa pang sangkot, humihinge ng tulong sken, d ko pa nga nararansan ung mga nangyayari sa inyo sken pa kyo kukuha ng advices, ang hina pa nmn ng loob ko ng mga time na yon. buti nlang nag papatugtog na ako ng ladygaga, kya mjo nakaka smile pa.
pag tpos nmn dn non, nag ol nnmn ung isa png sangkot, tpos gnon dn nangyari, inamin ko na sa knya lhat ng gnwa kong katarantaduhan, naiiyak pa ako ng time na to. napaka balimbing ko kse, napaka patay gutom pa sa chismis, ayoko na, d ko lng alam kung mdmeng maapektuhan sa ggwen ko pero mag papa kamanhid muna ako, ayoko nang maulit tong feeling na to.
august 15: sinbeh ko lhat kay dubhe ang mga nangyari kahapon, tpos nalaman ko lng ung point of view nia at ng girls, dito lalo ako naiyak eh. filing ko ako ang dahilan ng lhat, masyado ko sigurong pinalaki ung nangyayari, pero ano magagawa ko? natatakot ako sa mga pdeng mangyari, at khit na sbeh nila wag ko ssbhn khit kanino, snbeh ko pdn dhil nga nahihirapan na dn ako. sbeh nga nila sponge ako eh, kung gnon nga ako, papiga nmn pls, antanga no? humihigop ako ng mga bgaybgay na hindi ko nmn kya.
so sorry sa lhat, sorry dhil napaka pangit ng buo kong pagkatao, sorry kung chismoso ako, sorry kung napaka paki alamero ko at lge kong iniinvade buong buhay nio, sorry kung napaka drama ko pnalaki ko lhat, sorry sa mga pnag labasan ko ng loob promise ngaun kikimkimin ko na lhat, sorry tlgah, sorry, hindi na mauulit. babaguhin ko na sarili ko..
nung friday, august 14, umuwi kgad ako, dhil nga pagod na pagod na ako, at knabahan na ako sa mangyayari, and guess what nangyari ung ineexpect ko, tpos KUSANG nag sbeh sken ung katropa ko na naoffend sya, una ayaw nia aminin eh, todo deny tpos twa pa ng twa, pero dhil nga seryosong usapan yon, snbeh nia sken, syempre nung pag sbeh nia sken non, mjo naiiyak na ako, syempre deep inside alam mo na pde mong pigilan ung dhilan kung bkit sya nasaktan, tpos nag papatugtog pa nmn ako ng mga religious songs non (here us from heaven) aun, naiyak tuloy ako.
pag tpos ko nmn sya kausapin, nag OL nmn ung ko dng katropa, syempre kakaiba ung status msg nia, edi tnanong ko kung bkit (odba? chismoso tlgah! puta) edi ayon, nalaman ko nmnn ung rison, tpos nakokosensya na tlgah ako. tpos nag ol pa ung isa pang sangkot, humihinge ng tulong sken, d ko pa nga nararansan ung mga nangyayari sa inyo sken pa kyo kukuha ng advices, ang hina pa nmn ng loob ko ng mga time na yon. buti nlang nag papatugtog na ako ng ladygaga, kya mjo nakaka smile pa.
pag tpos nmn dn non, nag ol nnmn ung isa png sangkot, tpos gnon dn nangyari, inamin ko na sa knya lhat ng gnwa kong katarantaduhan, naiiyak pa ako ng time na to. napaka balimbing ko kse, napaka patay gutom pa sa chismis, ayoko na, d ko lng alam kung mdmeng maapektuhan sa ggwen ko pero mag papa kamanhid muna ako, ayoko nang maulit tong feeling na to.
august 15: sinbeh ko lhat kay dubhe ang mga nangyari kahapon, tpos nalaman ko lng ung point of view nia at ng girls, dito lalo ako naiyak eh. filing ko ako ang dahilan ng lhat, masyado ko sigurong pinalaki ung nangyayari, pero ano magagawa ko? natatakot ako sa mga pdeng mangyari, at khit na sbeh nila wag ko ssbhn khit kanino, snbeh ko pdn dhil nga nahihirapan na dn ako. sbeh nga nila sponge ako eh, kung gnon nga ako, papiga nmn pls, antanga no? humihigop ako ng mga bgaybgay na hindi ko nmn kya.
so sorry sa lhat, sorry dhil napaka pangit ng buo kong pagkatao, sorry kung chismoso ako, sorry kung napaka paki alamero ko at lge kong iniinvade buong buhay nio, sorry kung napaka drama ko pnalaki ko lhat, sorry sa mga pnag labasan ko ng loob promise ngaun kikimkimin ko na lhat, sorry tlgah, sorry, hindi na mauulit. babaguhin ko na sarili ko..
No comments:
Post a Comment