unti-unti

d ko alam kung pano sisimulan ang blog na to, my mga nangyari kseng nakaka urat, tpos my mga iba nmn nakakakilig, hmm? gwin nlang nten na enumeration tpos with description. ^^

unti-unti akong nasasanay:

so aun nga, naiwan nnmn ako ng tropa, wew! ung una mjo badtrip ako, pero i came to realize na sanayan lng to. tska, prang unfair nmn sa kanila dba? hindi nla bnabago ang mga ugali ko at tnatanggap nlang nla, edi gnon dn ggwn ko, hindi ko sla babaguhin at tatanggapin na sadyang gnon tlgah sila..

unti-unting nabubunyag at nahuhulog:

ahaha! kileg, ilang beses ko kse sya nakita, tpos nag ka eye to eye pa kme mga 4 times ata? hahaha! konti nlang, sure na sure ako mag kakakilala kme. Eh, my prang nakaka hula na sya ung gusto ko, buti nlang tlgah mgleng ako mag mukhang tanga, kya mjo believable na hindi ko sya gusto, whahah!!

unti-unti kmeng knagagalitan:

wow! my nagalit nnmn smin, pero prang hindi nmn glit eh, tampo or nainis lng, grabeh! un na nga lng ang subject na dahilan kung bkit kme pumapasok tpos mmya mgglit pa sya smin, hays. feel ko nga ako un, kse daldal ako ng daldal =P

unti-unti na akong ngging manhid:

weee! yes! gleng ko nmn, nagagawa ko na ung isa sa aking mga relosutions. Mjo my kaugnayan ito dun sa una, o dba? makes perfect sense! magpakamanhid pra hindi na masaktan. hahaha! mag papakamanhid pra hindi na mag mukhang tanga ^^


andrama ko tlgah khit kelan, ahahaha! pansin nio ba? tpos hanap pa ako ng hanap ng problema, pero sa totoo lng, ang hrap kse eh. pra bang mahirap silang iwanan o layuan pero mas mahirap na kasama sila..